“Burn Moria, burn” ζητωκραύγαζαν οι πρώην κάτοικοι του κολαστηρίου της Μόριας όταν καίγονταν. Ένα κέντρο κράτησης που έγινε συνώνυμο της απανθρωπιάς και της πλήρους αδιαφορίας.
Από τότε μεσολάβησαν αρκετά. Ως αποδιομπαίοι τράγοι του εμπρησμού αυτού, βρέθηκαν στο ειδώλιο 6 μετανάστες, ανάμεσα και τους και ανήλικοι. Κατηγορούμενοι με τελείως αδιαφανείς διαδικασίες με βασικό μάρτυρα κατηγορίας έναν Αφγανό “αντίπαλου” θρησκευτικού δόγματος, στον οποίο αμέσως μετά χορηγήθηκε Άσυλο, μάλλον περισσότερο ως ανταμοιβή. Πέρα από το γεγονός πως σε άλλους ανθρώπους καθυστερεί αρκετά η ετυμηγορία για την χορήγηση Ασύλου ή γίνεται κάτω από εξευτελιστικές διαδικασίες για τον/την αιτούντα, ο άνθρωπος αυτός έπειτα εξαφανίστηκε. Δεν βρέθηκε καν στο ίδιο το δικαστήριο ως μάρτυρας. Η τέλεια ευκαιρία για να στηθεί μία σκευωρία στις πλάτες των ανθρώπων αυτών με ελλιπή στοιχεία.
Πέρα από το σκανδαλώδες, του εύκολου θύματος στα πρόσωπα των μεταναστών, το ίδιο το δικαστήριο δεν επέτρεψε καν την παρουσία δημοσιογράφων ή εκπρόσωπων ανθρωπιστικών διεθνών οργανώσεων με πρόφαση την πανδημία. Στόχος να μην δοθεί δημοσιότητα και να γίνει ένα δικαστήριο με τελείως αμερόληπτους όρους πίσω από κλειστές πόρτες. Αποτέλεσμα να καταδικαστούν σε 10 χρόνια κάθειρξη για εμπρησμό, αθωώνοντας τους για την σύσταση εγκληματικής οργάνωσης ενώ δεν αναγνωρίστηκε καν ως ελαφρυντικό το ότι ήταν ανήλικοι.
Στην παρούσα περίπτωση το σκανδαλώδες είναι από μόνη της η ύπαρξη μιας φυλακής-κέντρου κράτησης όπως η Μόρια. Όπου στοιβάζονται άνθρωποι υπό απάνθρωπες συνθήκες με μόνο τους έγκλημα την φτώχεια και το χρώμα του δέρματος τους.
Τα camps και η ίδια κατάσταση για τους πρόφυγες και τις μετανάστριες συνεχίζουν να υπάρχουν και να εντείνεται καθημερινά. Η εγκληματικοποίηση της ίδιας της ζωής και η γυμνή ύπαρξη χωρίς δικαιώματα. Μέσω ενός συστήματος φυλακής και ελέγχου με δοκιμαστικά όπλων στα σύνορα, ναυάγια και pushbacks-απαγωγές. Η Μόρια απέκτησε γρήγορα καινούργια “δομή” ονομαζόμενη αλλιώς και Μόρια 2.0.
Τα κλειστά κέντρα κράτησης έρχονται να κάνουν πράξη την οπτική του ελληνικού κράτους και της Ε.Ε. για τους πρόσφυγες η οποία συμπυκνώνεται στο εξής: “Να τους κάνουμε τον βίο, αβίωτο”. Εδώ μιλάμε, όμως, για ανθρώπινες ζωές. Τα συρματοπλέγματα, οι ψηλοί φράχτες, οι θάνατοι στα κέντρα κράτησης, ο θεσμικός ρατσισμός και τα ναυάγια συμβάλουν προς αυτή ακριβώς την κατεύθυνση. Παράλληλα, ενδυναμώνουν ένα δήθεν αίσθημα ασφάλειας γύρω από το έθνος-κράτος με μίσος προς τον Άλλο, τον ξένο και την στρατιωτικοποίηση στην καθημερινότητα όλων.
Οι 6 καταδικασθέντες συμπυκνώνουν την απάνθρωπη και μεροληπτική-αντιμεταναστευτική πολιτική του ελληνικού κράτους. Πνιγμένη στην αδικία, στα οικονομικά παιχνίδια μεταξύ κρατών και στον θάνατο. Σε μία ελεύθερη κοινωνία έγκλημα θα ήταν η ύπαρξη και μόνο στρατόπεδων συγκέντρωσης.
  • Αλληλεγγύη στους 6 κατηγορούμενους για τον εμπρησμό του κολαστηρίου της Μόριας.
  • Συγκέντρωση/πορεία αλληλεγγύης: Τρίτη 15/6 στις 19:00, Άγαλμα Βενιζέλου
  • – Αγώνας ντόπιων και μεταναστ (ρι)ών για αξιοπρέπεια και ζωή ενάντια στην αδικία και στον θάνατο
ΑΝΤΙΕΞΟΥΣΙΑΣΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

Comments are closed.