Εδώ και αρκετά χρόνια διεξάγεται ένας ακήρυχτος και κρυφός πόλεμος. Ένας πόλεμος από τα κράτη απέναντι σε όσους και όσες προσπαθούν να βιώσουν μια καλύτερη ζωή μακριά από τον θάνατο και την φτώχεια. Αυτό που τους λείπει, όμως, για να συμβεί αυτό είναι η ταυτότητα του Δυτικού.
Κάπως έτσι η Ε.Ε. μαζί με όσα κράτη συνορεύει (Μαρόκο, Λιβύη, Τουρκία) έχει φροντίσει για την “ασφάλεια” των συνόρων της, όπως περήφανα λέει. Δημιουργεί τον τεχνητό εχθρό προσωποποιώντας τον πάνω στον Άλλο, τον Ξένο και τη φιγούρα του. Για να φέρει εις πέρας τις πολιτικές “καθαρότητας”, η ΕΕ προβαίνει σε διακρατικές συμφωνίες με απολυταρχικά καθεστώτα, από αυτά που σε άλλες περιπτώσεις καταδικάζει, και επενδύει μάλιστα πολλά δισεκατομμύρια σε αυτές. Το αποτέλεσμα; Εκμετάλλευση, επιχειρήσεις “σκούπα”, σκλαβοπάζαρα, και εκατόμβες νεκρών. Αυτά μάρτυρα η ασφάλεια των συνόρων.
Τελευταία θύματα των ξενοφοβικών πολιτικών της ΕΕ είναι πάνω από 30 μετανάστ(ρι)ες που έπεσαν νεκροί μαζί με εκατοντάδες τραυματίες που αφέθηκαν αβοήθητοι/ες στο έλεος των τραυμάτων τους. Το έγκλημα τους; Προσπάθησαν να περάσουν στον ισπανικό θύλακα της Μελίγια στο Βόρειο Μαρόκο, που αποτελεί τα χερσαία σύνορα της Ε.Ε. στην αφρικανική ήπειρο. Εκεί δέχθηκαν καταιγισμό από πραγματικά πυρά με τα αποτελέσματα να είναι μια εκατόμβη νεκρών ενώ το ισπανικό κράτος κάνει λόγο για βίαιη επίθεση στα σύνορα του.
Αντίστοιχη “επίθεση” στα σύνορα έχουμε βιώσει σύμφωνα με τα καθεστωτικά ΜΜΕ και στον ελλαδικό χώρο, με όλο τον κρατικό μηχανισμό να οξύνει τα εθνικιστικά και ρατσιστικά ένστικτα της κοινωνίας για χάρη της συσπείρωσης γύρω από το εθνικό αφήγημα. Εν τέλει, “ο Έβρος κράτησε”. Όλοι/ες συσπειρώθηκαν γύρω από το Κράτος και το Έθνος που έδωσε μια τόσο μεγάλη μάχη απέναντι σε κατατρεγμένους και αμάχους ανθρώπους που έχουν γίνει ο σάκος του μποξ ανάμεσα στα κράτη.
Κι αυτό το αναφέρουμε για να καταλάβουμε πως όλα αυτά δεν απέχουν καθόλου από την πραγματικότητα που ζούμε στο ελληνικό κράτος. Εδώ που άμα είσαι σκουρόχρωμος/η απελαύνεσαι χωρίς δεύτερη κουβέντα, στοιβάζεσαι σε στρατόπεδα συγκέντρωσης, βασανίζεσαι στα σύνορα, σε κλέβουν, σε βιάζουν, σε ρίχνουν μέσα στην θάλασσα, σε εγκαταλείπουν αβοήθητο/η μέχρι να τους κάνεις την χάρη να πεθάνεις, φυλακίζεσαι επειδή ήσουν πάνω στην βάρκα ή σε κάποιο φορτηγάκι. Βέβαια, το ελληνικό Κράτος μας υπενθυμίζει διαρκώς πως όποιος/α μιλάει για όλα αυτά καθίσταται εθνικός..προδότης.
Από το Αιγαίο μέχρι την Ισπανία “η πρακτική είναι μία” όσο κι αν έχουν τελειώσει τα προσωπεία ανθρωπιάς της Ε.Ε. και των κρατών. Το “να τους κάνουμε τον βίο αβίωτο” βρίσκεται σε πλήρη εφαρμογή. Ο πόλεμος είναι υπαρκτός και μετράμε ήδη νεκρά σώματα σε κάθε συνοριακή γραμμή.
Ή θα αντισταθούμε με κοινούς αγώνες ντόπιων και μεταναστ(ρι)ών απέναντι στην θανατοπολιτική που έχουν επιλέξει τα κράτη ή θα βυθιστούμε στον θάνατο που σε ανάλογη περίπτωση θα έρθει και για εμάς, μιας και οι ξεριζωμένοι/ες θα είναι οι εχθροί.
-ΣΤΟΝ ΦΡΑΧΤΗ ΤΟΥ ΕΒΡΟΥ, ΣΤΟΝ ΠΑΤΟ ΤΟΥ ΑΙΓΑΙΟΥ, ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ Η ΑΣΦΑΛΕΙΑ ΤΟΥ ΚΑΘΕ ΕΥΡΩΠΑΙΟΥ
ΑΝΤΙΕΞΟΥΣΙΑΣΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

Comments are closed.