Οι εξεγέρσεις των από κάτω, η δικιά μας κοντινή Αμερική

25 Μαΐου του 2020 έγραφε το ημερολόγιο. Ήταν η μέρα που μπάτσοι στη Μινεάπολη της Αμερικής δολοφόνησαν έναν ακόμη μαύρο άνδρα, τον Τζορτζ Φλόιντ. Η εικόνα του λευκού ρατσιστή μπάτσου που πατάει με το γόνατο στο λαιμό τον Φλόιντ προκαλώντας του ασφυξία, διαδόθηκε παγκοσμίως προκαλώντας ανατριχίλα. Στην Αμερική, η οργή ξεχείλισε προκαλώντας κοινωνική εξέγερση σχεδόν σε όλες τις Πολιτείες. Το καθεστώς του αρλεκίνου Τραμπ, στέκεται αμήχανο και κατασταλτικό μπροστά στη λαϊκή οργή, μπροστά στη βάση της κοινωνίας που νιώθει να ασφυκτιά. Πόσες ακόμα δολοφονίες μαύρων πολιτών; Πόση ακόμα κρατική ασυδοσία και τρομοκρατία; Πόσος ρατσισμός και πόση κοινωνική και οικονομική ανισότητα μπορούν να χωρέσουν σε μία χώρα;
Η θανατοπολιτική των κρατών στρέφεται ενάντια στους αδύναμους, στους διαφορετικούς, σε όσους απειλούν με την ίδια τους την ύπαρξη την κοινωνική και οικονομική πραγματικότητα που οι λίγοι φτιάχνουν για τους λίγους. Το να είσαι μαύρος, φτωχός, χωρίς προσβάσεις στην Αμερική, είναι σαν να υπογράφεις πριν καν γεννηθείς τη θανατική σου καταδίκη. Το ρατσιστικό μίσος υπάρχει παντού, όλη η δυτική ιστορία έχει τραφεί από αυτό. Έχει πλουτίσει στις πλάτες των απανταχού από κάτω, αλλά πολύ περισσότερο σε βάρος των μειονοτήτων, σε βάρος αυτών που φέρουν πάντοτε την ταμπέλα του διαφορετικού. Γι’ αυτό δεν κάνει ποτέ κακό να τονίζουμε ότι «Blacklivesmatter», ότι δηλαδή οι μαύρες ζωές έχουν σημασία.
Η εικόνα της ασφυξίας που προκαλεί η εξουσία διοχετεύεται παντού. Στην καθημερινότητά μας, στα πάρκα και στις πλατείες μας, στο περιβάλλον και στα χωριά μας, στους πρόσφυγες, στους φτωχούς, στους διαφορετικούς. Το γόνατο στο λαιμό του Τζορτζ Φλόιντ μας πάει νοερά στην μπότα του κατακτητή, στο γκλοπ του μπάτσου, στους πνιγμένους μετανάστες και πρόσφυγες στο Αιγαίο και παντού, στο μαχαίρι του φασίστα, στον στραγγαλισμό της φύσης, στην αποξένωση της κοινωνίας και στη διάλυση του δημόσιου χώρου. Τα κράτη επιφυλάσσουν παντού την ίδια μοίρα, σε όσες και όσους δεν υποτάσσονται ευλαβικά στις επιταγές τους.
Οι εξεγέρσεις των από κάτω είναι η δικιά μας κοντινή Αμερική. Είναι η δική μας ελπίδα να νιώσουν οι εξουσιαστές, οι μπάτσοι και οι γραβατωμένοικλόουν σαν τον Τραμπ, τον φόβο και την απελπισία που νιώθουν όσοι βρίσκονται από κάτω τους και κυρίως αυτοί που πάντα την πληρώνουν πρώτοι. Είναι η δική μας ελπίδα για μια ζωή με αξιοπρέπεια, πολυχρωμία, ισότητα. Στέλνουμε την αμέριστη αλληλεγγύη μας σε όλους τους εξεγερμένους της Αμερικής

Χειρονομία Αντιεξουσιαστική Κίνηση

Comments are closed.